Bruiloftsverhaal
Rebecca & Hugh bij Borgo di Tragliata: elf jaar en alles daarna
Van school in Ierland naar het leven in Vancouver: Rebecca en Hugh brachten hun wereld op St. Patrick’s Day samen in Italië, met beloften, muziek en nieuwe herinneringen.

Vóór Vancouver, vóór de vluchten naar Italië, was er een school in Ierland. Daar ontmoetten Rebecca en Hugh elkaar, elf jaar voor hun bruiloft: genoeg tijd voor een liefdesverhaal om mee te groeien met de mensen die het beleven.
Op 17 maart 2026 bracht dat verhaal hen naar Borgo di Tragliata, op het platteland buiten Rome. Ze dachten dat trouwen op St. Patrick’s Day geluk bracht. En als het geluk op de gastenlijst wilde, zou het nogal onbeleefd zijn geweest om het weg te sturen.
Ongeveer honderdtien mensen kwamen samen, vooral Ieren, met reizen die soms helemaal in Australië, Nieuw-Zeeland en Canada begonnen. Rebecca en Hugh woonden inmiddels in Vancouver. Vrienden en familie samenbrengen was een van de diepste redenen voor dit feest.
Ze waren gevallen voor het rustieke karakter van het Borgo en de mogelijkheid om drie dagen met iedereen bij elkaar te blijven. Een welkom bij Borgo Antico, begeleid door het Dynamic Duo van The Gloves, gaf die hereniging haar eerste muzikale omlijsting. Het eten, de wijn en de Italiaanse gezelligheid hadden hen al overtuigd. Hier was een plek om wat langer te blijven.


Elf jaar, een nieuwe belofte
De trouwdag begon met Rebecca’s voorbereidingen, waarbij Sabrina Galluzzo haar haar en make-up verzorgde. Na elf jaar samen was er nog steeds iets nieuws aan zich klaarmaken om Hugh zo te ontmoeten: op een dag die voor hen was bedacht, met hun dierbaren eindelijk dichtbij.
In de Massello-tuin begeleidde de piano van The Gloves de symbolische ceremonie. De gele jurken van de bruidsmeisjes en de bloemen van Debra Flower werden deel van het decor voor hun belofte, samen met het groen en het rustieke karakter van het Borgo.
Op de foto’s zitten de gasten bij elkaar in de tuin. Voor hen kozen twee mensen die al een aanzienlijk deel van hun leven hadden gedeeld een nieuwe vorm voor die verbintenis. ‘Samen’ omvatte elf jaar aan herinneringen, met nog volop ruimte voor alles wat zou komen.

Eindelijk op dezelfde plek
Op het Massello-terras gaf het aperitief de dag ruimte om adem te halen. De muziek bleef aanwezig; drankjes in de hand en verzamelde vrienden op de foto’s vertellen over een ontspannen moment tussen de ceremonie en het diner.
Als mensen ver van elkaar wonen, heeft samenzijn op één plek een bijzondere waarde. Die middag maakte de wens van Rebecca en Hugh tastbaar: hun wereld dichtbij, met tijd om samen door te brengen.
Die nabijheid keert terug in de foto’s van Illaria Frabetti: hun gezichten naast elkaar, een lach, een wandeling hand in hand tussen de olijfbomen. Naast de taferelen met hun gasten is er die kleinere ruimte van hen tweeën. Het feest kon beide dragen: het plezier van een grote hereniging en het vertrouwde gemak van een stel zijn.

De stemmen rond hun verhaal
Het diner bracht iedereen naar binnen in Massello. Achtergrondmuziek maakte ruimte voor woorden van Rebecca, Hugh, haar vader en zijn broer: vier stemmen die vanuit verschillende plekken met hetzelfde verhaal verbonden waren.
Na elf jaar heeft een stel mensen om zich heen die het begin kennen en anderen die recentere hoofdstukken hebben meegemaakt. Hen aan één tafel samenbrengen bracht ook die delen van hun leven dichterbij. Op een zwart-witfoto heft Rebecca haar glas: een eenvoudig gebaar op een dag die draaide om het plezier van erbij zijn.
Naast foto’s had het paar gekozen voor een bewegend verslag van de bruiloft door Fashion Video – Umberto Atterga. Die keuze hoorde bij dezelfde wens om iets van het samenzijn mee naar huis te nemen, voor wanneer het Borgo weer ver weg zou zijn en het leven in Vancouver verderging.

Een kus voordat het tempo verandert
De taart werd aangesneden vóór het feest. Op de foto’s kussen Rebecca en Hugh elkaar tussen vonkenfonteinen: een stralend beeld met hen tweeën in het midden.
Na de beloften en de woorden tijdens het diner had dit moment een andere lichtheid. De dag naderde zijn meest vrije hoofdstuk, maar er was nog tijd voor een kus. Straks zou de muziek het tempo veranderen.

De openingsdans op “Love You for a Long Time”
Voor hun openingsdans kozen ze “Love You for a Long Time” van Maggie Rogers. Na elf jaar vond de titel vanzelf een weerklank in hun verhaal: iets van de tijd die ze al deelden, met de toekomst nog open.
Op de foto’s staan de gasten om hen heen, dicht bij die ruimte voor twee. Rebecca en Hugh in het midden, hun wereld rondom: in die eenvoudige opstelling zat veel van de betekenis van hun bruiloft.
De vertrouwdheid van een lange liefde bleef aanwezig in een nieuw moment. Vanaf hier kon het verhaal van tederheid naar feest bewegen zonder zijn rode draad te verliezen.

Het Teatro in, het feest in
In het Teatro van Borgo di Tragliata vond het samenzijn een andere energie.
De liveshow van The Gloves bracht acht muzikanten, mannelijke en vrouwelijke leadzang en een blazerssectie. Van de piano bij de ceremonie tot de kracht van de volledige band was de muziek de hele dag met Rebecca en Hugh meegereisd. Nu kwam het crescendo: het podium, het ritme, de wisselwerking met de gasten.
De feestfoto’s laten dat meedoen zien. Geheven handen, losgemaakte stropdassen, mensen die zich onder blauw licht naar de camera draaien. Rebecca lacht met haar boeket in de hand; naast haar wijst een gast naar de lens. De nabijheid die ze aan het begin van de reis wilden, was luider, vrijer en vol beweging geworden.
De smaak van het paar liep van indie en poprock tot de jaren tachtig en negentig en hedendaagse artiesten, onder wie Olivia Dean en Maggie Rogers. Liedjes van vroeger hebben wel één klein gebrek: ze herinneren zich onze leeftijd soms met overdreven nauwkeurigheid.
Terwijl de band de gasten het feest in trok, was er ruimte om samen te zingen, te dansen en los te gaan. Daarna nam de DJ het over van de liveshow en liet de avond doorgaan. De wens om hun dierbaren samen te brengen was door de tuin, over het terras en langs de dinertafel gereisd; in het Teatro werd het een gedeelde dansvloer.
Rebecca en Hugh hadden elkaar op school in Ierland ontmoet. Elf jaar later hadden mensen uit hun hele wereld oceanen overgestoken om hier bij hen te zijn. Drie dagen lang had het Borgo die afstanden even rust gegeven.
In het midden waren zij tweeën: een vertrouwde hand om vast te houden, een nieuwe belofte en alles wat daarna kwam.




Geef de muziek voor jullie bruiloft vorm: ontdek de mogelijkheden en prijzen in de The Gloves-configurator.
Het bruiloftsteam
- Locatie
- Borgo di Tragliata
- Livemuziek en feest
- The Gloves
- Fotografie
- Illaria Frabetti
- Trouwfilm
- Umberto Atterga Films
- Bloemstyling
- Debra Flower
- Visagie en haarstyling
- Sabrina Galluzzo
Pak de microfoon!
Reacties en antwoorden worden in de oorspronkelijke taal getoond.
Reacties laden…